نگهداری از گرمکنهای مادونقرمز در حمام، به شکل ایمن و خشک قرار دادن گرمکن در حمام کاری پرخطر است؛ چرا که بخارات زیادی در اطراف وجود دارد و آب نیز در فاصله کمی از گرمکن پاشیده میشود. این شرایط، زمینهساز اتصالات نادرست برقی میشود. به همین دلیل، ما زمان زیادی را صرف بررسی نحوه اتصال عناصر گرمایشی به منبع برق میکنیم. جلوگیری از نشت برق فقط استفاده از پوستههای پلاستیکی کافی نیست؛ برای جلوگیری از نشت برق، از فنرهای سیلیکونی با دمای بالا و مادههای چسبناک برای اتصالات استفاده میکنیم. میتوان آن را مانند یک درپوش ضدآب برای سیمها در نظر گرفت. اگر رطوبت وارد یکی از ترمینالهای برقی در اتاقهای مرطوب شود، مشکلاتی پیش خواهد آمد. برای جلوگیری از این اتفاق، از محافظهایی با رده IPX4 یا IPX5 استفاده میکنیم تا مطمئن شویم که قسمتهای داخلی کاملاً خشک باقی بمانند. انتخاب مواد مناسب اکثر مردم میدانند که شیشه کوارتز برای ساخت لولههای گرمکن مناسب است؛ اما در مورد درپوشهای انتهایی، مشکلات زیادی وجود دارد. ما از عایقهای سرامیکی برای جدا کردن فیلامنتهای تنگستن از بدنه خارجی گرمکن استفاده میکنیم. این سرامیکها در برابر رطوبت مقاوم هستند؛ ما از پلاستیکهای ارزان قیمتی که در هنگام گرم شدن تغییر شکل میدهند، اجتناب میکنیم؛ زیرا این پلاستیکها باعث نفوذ بخارات به داخل گرمکن میشوند. اتصال صحیح سیمها مهمترین نکته این است که باید سیمهای گرمکن را به دستگاههای GFCI یا RCD متصل کرد. حتی با بهترین عایقها نیز، نیاز به یک راهکار پشتیبان وجود دارد؛ ما از سیمهای مسی برای ایجاد مسیر اتصال مناسب استفاده میکنیم. اگر درپوشها خراب شوند یا بخشهایی از گرمکن سوخته شوند، کلید قطع برق فوراً فعال میشود. این روش بهتر از این است که بدنه گرمکن دچار برقگرفتگی شود. معایب این روش یک معایب این روش این است که استفاده از درپوشهای ضدآب باعث میشود گرمکن کمی بزرگتر شود؛ همچنین، به دلیل کاهش جریان هوا در اطراف بدنه، ما دمای قطع برق را کمی کاهش میدهیم. اما این قیمت کوچکی است که برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد سیمها میپردازیم.